Του Λόγου…Συνθέσεις
“There are things known and things unknown and in between are the doors.”
(Υπάρχουν πράγματα γνωστά και άγνωστα και ανάμεσα τους βρίσκονται οι πόρτες) δήλωσε ο πασίγνωστος frontman του συγκροτήματος The Doors, Jim Morrison πριν πολλά πολλά χρόνια…
Ο Τζέιμς (Ντούγκλας) Μόρισον ή απλώς Τζιμ Μόρισον γεννήθηκε στις 8 του Δεκέμβρη το 1943 στην Φλόριντα των Η.Π.Α και σπούδασε κινηματογράφο στο UCLA, λίγο πριν έρθει η μουσική ως επάγγελμα στην ζωή του. Από μικρός βέβαια έδειχνε την αδυναμία του στις τέχνες, ιδιαίτερα για την ποίηση των Αρθούρου Ρεμπώ και Τζακ Κέρουακ.
Το 1965 σχηματίζει τους «The Doors» μαζί με τον Rey Manzarek, τον «πληκτρά» του συγκροτήματος.
Δημιουργούν από το μηδέν μια μπάντα σύμβουλο τόσο για την μουσική βιομηχανία όσο και για όλους τους φανς, μικρούς και μεγάλους! Η μουσική τους κυμαίνεται ανάμεσα σε ροκ ποίηση και ψυχεδελικό υπαρξισμό, μπλουζ, τζαζ και καμπαρέ κομμάτια αφιερωμένα στην εκάστοτε μούσα του Μόρισον! Αργότερα εντάχθηκαν στο σχήμα, ο Ρόμπι Κρίκετ (κιθάρα) και ο Τζον Ντένσμορ (ντραμς).
Το όνομα τους, είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο του Άλντους Χάξλεϊ «The Doors of Perception», που με τη σειρά του εμπνεύστηκε από έναν στίχο του Ουίλιαμ Μπλέικ!
Παρόλο την μικρή -χρονικά- δράση και παρουσία τους στον χώρο της μουσικής (αφού ο Μόρισον φεύγει από την ζωή αιφνίδια), οι Doors κατάφεραν να μαγνητίσουν οποιονδήποτε ακροατή της μουσικής τους!
Κάθε φορά που εμφανίζονταν για να τραγουδήσουν, έδιναν και μια νέα παράσταση! Ο Τζιμ, δεν τραγουδούσε απλώς, εκστασιάζονταν και ζούσε την μουσική που έβγαινε από μέσα του, σε άλλη διάσταση! Κάθε σκηνική τους παρουσία και μια εμπειρία ζωής!
Κάθε λαιβ και μια νέα περιπέτεια!
Εμφανίζονταν περισσότερο σαν σαμάνος και θεός, επαναστάτης και ποιητής παρά σαν απλός τραγουδιστής…
Πολλές φορές αυτοσχεδίαζε, απήγγελλε ποίηση, προκαλούσε το κοινό ή «έσπαγε» τα όρια της παράστασης, όχι για εντυπωσιασμό, αλλά γιατί δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον εαυτό του μέσα στα όρια της σκηνής, όπως και και σε κανένα άλλο όριο άλλωστε!
Πάντοτε κομψά ντυμένος και γοητευτικός, με το βλέμμα του βαθύ και μυστηριώδη.
Θεωρούνταν -και ακόμη δηλαδή θεωρείται- ένας από τους πιο γοητευτικούς και ερωτικά φορτισμένους άντρες της ροκ σκηνής, με χαρακτηριστική ομορφιά (σκούρα μαλλιά, γαλανά μάτια, έντονα ζυγωματικά) και μια βαθιά, μαγνητική παρουσία που καθήλωνε.
Σαγηνευτικός με μια ομορφιά σχεδόν μυθολογική, γεμάτη ένταση.
Δεν είναι τυχαίο που υπήρξε αντικείμενο πόθου για αμέτρητες γυναίκες (και πολλές από αυτές να περνούν από τη ζωή του, έστω και για μια νύχτα).
Και κάπου εκεί, στα ατίθασα νιάτα των σκηνικών παρουσιών και της μουσικής, υπήρχε ένα βλέμμα που δεν τον κοίταζε σαν όλα τα άλλα, αλλά πιο τρυφερά, εκείνο της Πάμελα Κούρσον.
Η Πάμελα ήταν για τον Τζιμ, ο έρωτας της ζωής του, η αιώνια μούσα του.
Η σχέση τους ήταν παθιασμένη και ταραχώδης, γεμάτη αγάπη, ζήλια, εξαρτήσεις και καλλιτεχνική ένταση. Παρόλο που ο Μόρισον είχε πολλές εφήμερες σχέσεις, πάντα επέστρεφε στην Πάμελα, την οποία αποκαλούσε “my cosmic mate”.
Μαζί με αυτό συνοδεύονταν και η άλλη του -μόνιμη- εξάρτηση… το αλκοόλ και οι ουσίες.
Στα είναι τους, έβρισκε στήριξη και δύναμη, ελπίδα και διαφυγή. Το τόσο δυνατό πνεύμα του δεν κατάφερε να τον προστατέψει από τον ίδιο του τον εαυτό! Πέρα από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ήταν χρήστης κοκαΐνης, LSD και πιο σπάνια μαριχουάνας και ηρωίνης!
Μάλιστα οι ουσίες θεωρούνται και η πιο διαδεδομένη θεωρία θανάτου του.
Λίγο καιρό πριν φύγει από την ζωή ο Τζιμ, είχε μετακομίσει με την Πάμελα στο Παρίσι. Ήθελε να ζήσει μια ήρεμη ζωή, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, απλά παραδομένος στην ποίηση του.
Διέμεναν στο διαμέρισμα 17 Rue Beautreillis, στην περιοχή Le Marais και σύμφωνα με την σύντροφο του, το τελευταίο του βράδυ στη ζωή, εκείνο της 2ης ημέρας του Ιούλη του 1971, οι δυο τους ήταν ήρεμοι στο σπίτι τους και έβλεπαν ταινία, εκείνος ένιωθε δύσπνοια και πόνο στο στήθος, έτσι, τα ξημερώματα αποφάσισε να κάνει ένα μπάνιο.
Η ίδια δήλωσε ότι τον βρήκε νεκρό μέσα στην μπανιέρα, γύρω στις 6 το πρωί, κάλεσε άμεσα γιατρό, αλλά ήταν ήδη αργά. Το σώμα του δεν παρουσίαζε εξωτερικά τραύματα.
Ο Τζιμ Μόρισον είναι νεκρός την 3η Ιουλίου του 1971, στα 27 του χρόνια.
Οι πασίγνωστες εφημερίδες της εποχής γράφουν: “Jim Morrison, Lead Singer For Doors, Dies In Paris At 27 Of Natural Causes.” ,
«Jim Morrison Dies.» , «3d Rock Star, Jim Morrison, Dead at 27»
Ως επίσημη αιτία θανάτου του αναγράφηκε η καρδιακή ανακοπή. Δεν έγινε νεκροψία, καθώς δεν απαιτείτο βάσει γαλλικού νόμου όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Παρίσι, στο νεκροταφείο Père Lachaise, κοντά σε ποιητές και καλλιτέχνες που τον ενέπνευσαν και θαύμαζε όπως ο Μπωντλαίρ και ο Προυστ. Πλέον ο χώρος ταφής του, αποτελεί τόπο προσκυνήματος και «μνημείο» για χιλιάδες φανς, εφήβους, καλλιτέχνες και ποιητές.
Στο μνήμα του επιπλέον, υπάρχει σήμερα η επιγραφή στα αρχαία ελληνικά: «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ» που σημαίνει: έζησε σύμφωνα με τον δαίμονά του, δηλαδή τη βαθύτερη εσωτερική του φύση).
Φέτος, τον Ιούλιο του 2025, συμπληρώθηκαν 54 ολόκληρα χρόνια από εκείνον τον Ιούλιο.
Μάλιστα ο Μόρισον ανήκει και στο πασίγνωστο “27 Club” αφού πέθανε κι εκείνος σε ηλικία 27 ετών όπως ο Jimi Hendrix, η Janis Joplin, ο Kurt Cobain και η Amy Winehouse
Κι ίσως τελικά, ο Τζιμ Μόρισον να μην ήθελε να μείνει αιώνια σε αυτήν την ζωή, ίσως να ήθελε περισσότερο να περιπλανηθεί, να αφήσει το στίγμα του αιώνιο και να φύγει. Να περάσει στην αντίπερα όχθη. Εκείνη του θανάτου που τόσο τον γοήτευε…
Έψαχνε πάντοτε κάτι λιτό και απόλυτο, αληθινό, έντονο και ηδονικό… κάτι που ταυτόχρονα να πονά και να λυτρώνει… σαν τον έρωτα
Για όλα αυτά τραγούδησε, γι’ αυτά φώναξε, γι’ αυτά σώπασε, για αυτά έζησε.
Κι όταν έφυγε, πήρε μαζί του μια εποχή που δεν γεννήθηκε ποτέ ξανά…
«This is the end, beautiful friend This is the end, my only friend, the end…» (The End – The Doors)
