Νομπελίστας πολέμου: Ντόναλντ Τραμπ

Μετά από δύο χρόνια ολέθρου, θανάτου και καταστροφής, οι κάτοικοι της Γάζας κατάφεραν να πάρουν μια ανάσα, καθώς υπεγράφη συμφωνία ειρήνης ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και τη Χαμάς. Η συγκεκριμένη συμφωνία προτάθηκε από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Εθνών, Ντόναλντ Τραμπ, σε μια προσπάθεια «συμφιλίωσης» των δύο μερών της πολεμικής σύρραξης.
Στηρίζουμε το “Athens Palestine Film Festival”
Τι σημαίνει να “νικάς” την ίδια σου τη φύση;
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Τα Εγχωρο…κάρπια έχουν να κάνουν με την εγχώρια πολιτική. Η Διεθνής Ματιά ασχολείται με διεθνή και παγκόσμια γεγονότα. Του Λόγου…Συνθέσεις για ότι έχει να κάνει με πολιτισμό και τέχνη. Το EcoΣύστημα με ότι έχει να κάνει για το περιββάλον και για την κληματική αλλαγή. Προσωπικά… γιά όλες τις λογοτεχνικές ανησυχίες της καθημερινότητας. Αφιέρωσε Το, κάθε βδομάδα μία Μουσική, μία ποιητική και μια ζωγραφική αφιέρωση απο την ομάδα μας. ΚρυφόTopic για να έχετε εσείς την ευκαιρία να γράψετε ένα άρθρο ανώνυμα.
Οι Συντάκτες του TheUnderLine

Ονομάζομαι Λαφάρας Νίκος, σπουδάζω Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και μου αρέσει που και που να γράφω. Έχω πάρει μέρος σε αρκετούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς με ποιήματα αλλά και με διήγημα και έχω λάβει αρκετές διακρίσεις και βραβεία. Ευελπιστώ κάποια στιγμή να τα μοιραστώ και με άλλα άτομα. Επίσης, ασχολούμαι με την ζωγραφική, φτιάχνω διάφορα digital σχέδια, αυτοκόλλητα, αφίσες και είμαι ανοιχτός στο να ασχοληθώ με ό,τι άλλο προκύψει στο μέλλον.
Ονομάζομαι Βασιλική Βασιλείου, είμαι 19 χρονών και φοιτήτρια ψυχολογίας. Εάν και η τέχνη έχει υπάρξει σημαντικό μέρος της ζωής μου από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, κυρίως μέσω της ενασχόλησής μου με την μουσική, ξεκίνησα να γράφω μόλις πριν λίγα χρόνια. Είχα αρχίσει με κυρίως λογοτεχνικά κείμενα, ενώ στην συνέχεια το ενδιαφέρον μου κίνησε η ποίηση με ελεύθερο στίχο. Μου αρέσει να ξεκινάω παίζοντας μία μελωδία, και να γράφω με αφορμή αυτή. Γενικότερα, προτιμώ να συνδέω διάφορες μορφές τέχνης καθώς το θεωρώ πιο συγκινησιακό και ανθρώπινο- ένα πιο ολοκληρωμένο και άμεσο αποτέλεσμα. Κάτω από κάθε κείμενο μου, θα προτείνω και ένα τραγούδι που το ενέπνευσε.


Το όνομα μου Χρήστος Κούλας. Γεννημένος το 2005 στην πόλη που τις αλοιφές τις βάζουν στα σάντουιτς και λένε το καλαμάκι σουβλάκι. Ενίοτε αρθρογραφώ περί πολιτισμού, ανέμων και υδάτων. Η ακαδημαϊκή μου καριέρα έχει παγώσει σε ένα πρώτο πτυχίο στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Κατά βάση σκαρώνω στιχάκια, ποιήματα και κάνω το ψώνιο μου επί σκηνής με κάτι τραγούδια και κάτι θεατρικά έργα. Επιπλέον στοιχεία για εμένα τα εξής:
Πρώτον, είμαι από τα παιδιά που δεν κάθονται καλά. Δεύτερον, η μαμά μου αρνείται να διαβάσει τα άρθρα μου.
Ονομάζομαι Βασίλης Τσουκαλάς και είμαι 20 χρονών. Σπουδάζω στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, εργάζομαι στην εφημερίδα Τα ΝΕΑ και εδώ και δύο χρόνια αποκαλώ τον εαυτό μου ραδιοφωνικό παράγωγο στην διαδικτυακή συχνότητα του Ράδιο Πάντειον. Από μικρός η μουσική, το ραδιόφωνο και η πένα μου είχαν κλέψει… το μυαλό. Τα πρώτα βήματα της ζωής μου, τα διαβάζω επάνω σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, σε ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου και σε μουσικές της Ελένης Καραΐνδρου. Στον κόσμο λέω ότι πράττω αλλά στην πραγματικότητα απλά παρατηρώ και καταγράφω.


Ονομάζομαι Αγγελική Μωραΐτη, είμαι 19 χρονών και είμαι φοιτήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ. Αν μπορούσα να διαλέξω ένα πράγμα που με χαρακτηρίζει αυτό θα ήταν η ικανότητα μου να «διαβάζω» τους ανθρώπους. Είμαι ένας εξωστρεφής και κοινωνικός άνθρωπος αλλά ταυτόχρονα εκτιμώ πολύ τον χρόνο με τον εαυτό μου. Είναι η πρώτη φορά που έρχομαι σε επαφή με την αρθρογραφία κάτι το οποίο με ενθουσιάζει και παράλληλα με φοβίζει δημιουργικά. Ανυπομονώ μέσα από τα κείμενά μου να γνωριστούμε καλύτερα.
Ονομάζομαι Αναστασία Πριοβόλου και μένω στην Αθήνα, μια πόλη που όλο αλλάζει και αλλάζουμε κι εμείς μαζί της. Έχω σπουδάσει Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο αλλά η διεθνής πραγματικότητα μου δείχνει ότι δεν υπάρχει προκοπή, οπότε είπα να το ρίξω στο γράψιμο. Οι μεγάλες μου αγάπες είναι τα ταξίδια, νοερά κι αληθινά, η συγγραφή, οι ατελείωτες περιηγήσεις σε μουσεία, οι ουσιαστικές συζητήσεις και φυσικά η 7η τέχνη. Μια καλή ταινία σε ένα θερινό της Αθήνας βράδυ Τετάρτης και δεν θέλω κάτι άλλο. Καλή ανάγνωση!


Είμαι η Μαρία Μπαμούρη. Είμαι είκοσι χρονών και φοιτήτρια στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Φέτος είναι δεύτερος χρόνος που υπάρχω και σε μια άλλη συχνότητα… αυτή του ραδιοφώνου! Από μικρή όμως συνήθιζα και να γράφω. Ό,τι δεν μπορούσα να πω δυνατά, το άφηνα να κυλήσει στο χαρτί. Το γράψιμο ήταν το πρώτο μου ηχείο· όχι για να ακουστώ, αλλά για να ακούσω τι ήμουν και τι ένιωθα… Μετά ήρθε λίγο πιο έντονα η μουσική. Όχι σαν υπόκρουση, αλλά σαν τρόπος να επικοινωνήσω χωρίς λόγια. Σέρβις σε μπαρ και Dj set σε μπαρ, που σημαίνει εύκολα: παρατήρηση των θαμώνων και λίστες με κομμάτια που λένε περισσότερα απ’ όσα αντέχουμε να πούμε εμείς. Μέσα σε όλα αυτά, δε ξεχνώ ποτέ ότι είμαι μέρος αυτής της κοινωνίας και πως έχω ευθύνη σ’ αυτήν. Παρατηρώ, νιώθω, μιλάω, γράφω και εκφράζομαι, γιατί δεν αντέχω την αδικία. Πάντοτε θα αγωνίζομαι για έναν κόσμο πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο ισότιμο!
Είμαι η Ίριδα Κωστάκου. Τι άλλο θέλετε να μάθετε; Ενα όνομα είναι το πιο μικρό ποίημα. Μιλάω με ομοιοκαταληξίες και απαντώ με γρίφους. Ωστόσο για τα υπόλοιπα μη φοβάστε. Οσα διστάζετε να ξεστομίσετε θα τα γράφω με μελάνι και χαρτί. Δεν δαγκώνουν οι λέξεις , μόνο αυτές που δεν έγιναν ποτέ προτάσεις. Κάθε ποίημα μια επανάσταση , κάθε συλλαβή μια εξέγερση.


Ονομάζομαι Αγγελική Χρόνη, είμαι 19 ετών και σπουδάζω στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Στον κόσμο λέω πως είμαι και πιανίστρια. Μεγαλώνοντας, είχα μεγάλη στήριξη από τον κύκλο μου για να ακολουθήσω επαγγελματικά τη μουσική. Βέβαια, κανείς δεν μου είπε ότι την τέχνη στη χώρα μας την αντιμετωπίζουν σαν το παραπαίδι τους — ή ενδεχομένως μου το είπαν, κι εγώ το αγνόησα. Τα τελευταία δύο χρόνια διδάσκω μουσική, κάτι που μου προσφέρει αδιαμφισβήτητα μια μοναδική οπτική στους ανθρώπους — και ιδιαιτέρως στα παιδιά. Όντας κόρη ανθρώπων του κινήματος, κόλλησα από μικρή ηλικία το “μικρόβιο”, και θα μπορούσε κανείς να πει ότι είμαι ενεργό μέλος του φοιτητικού κινήματος. Γεγονός που, μαζί με άλλους παράγοντες, οδηγεί στην επιθυμία μου να εκφραστώ σε συνολικό επίπεδο για τον κόσμο που μας περιβάλλει.
Ονομάζομαι Φαίδρα Αναγνώστου ειμαι 20 χρονών φοιτήτρια ψυχολογίας και λάτρης της λογοτεχνιας και της μουσικής . Η αρθογραφία δεν ήταν ποτέ το φορτε μου αλλά πάντα μου άρεσε να μιλάω όποτε πιστεύω ότι μπορώ να τα αποτυπώσω σε χαρτί . Ανυπομονώ να μοιραστώ τις ιδέες μου και τις απόψεις μου αντιφατικές και μη ,με ολους σας.


Ονομάζομαι Μαριλίζα Αντωνάτου και είμαι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στον ελεύθερο χρόνο μου ακούω μουσικήγια να μου δώσει αυτότο boost αυτοπεποίθηση και ενέργειας ή βλέποντας σειρές.Με χαλαρώνει επίσης να διαβάζω ποίηση είτε ελληνική είτε αγγλική. Το πιο σημαντικό κομμάτι όμως της ζωής μου το κατείχε πάντα η δημοσιογραφία, σε όλες τις μορφές της. Απ’ μικρή καθόμουν δίπλα στους μεγάλους και έβλεπα το δελτίο ειδήσεων στις 8, χωρίς να καταλαβαίνω και πολλά πράγματα τότε. Ύστερα ξεκίνησα να διαβάζω άρθρα για την μόδας,την πολιτική , πολιτισμικά.Με αυτόν τον τρόποανακάλυψα σιγά σιγά ότι θέλω να ασχοληθώ με την δημοσιογραφία, ότι θέλω να εκφράζω τις σκέψεις μου πάνω σε διάφορα πράγματα. Να κατανοώ καλύτερα τους γύρω παίρνοντας τους συνεντεύξεις. Έτσι ήρθε η ώρα να μπω και γω στον μαγευτικό κόσμο της δημοσιογραφία.












