Δεν είναι μυστικό πως τα τελευταία χρόνια η απεικόνιση queer ατόμων σε ταινίες και σειρές γίνεται όλο και πιο συχνή, με τα άτομα αυτά να αναλαμβάνουν, πλέον, πρωταγωνιστικούς ρόλους, και τις λοατκι+ σχέσεις σταδιακά να κανονικοποιούνται. Με την συχνότερη αυτή απεικόνιση, βέβαια, ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας λανθασμένης αντίληψης των queer υπάρξεων, καθώς και ενός γενικότερου περιορισμού των λοατκι+ ατόμων στην σεξουαλικότητά τους, μη αναγνωρίζοντας καμία άλλη πτυχή της ύπαρξής τους. Θα αναφερθώ στην πλέον τακτική εμφάνιση των λεσβιών στα «mainstream» μέσα, και σε σχετικά ζητήματα που είναι δύσκολο να παραβλεφθούν. Πρώτο και σημαντικότερο ζήτημα αποτελεί η υπερσεξουαλικοποίηση των λεσβιών, με συνεχείς και εκτενείς σκηνές σεξ που δεν προσφέρουν τίποτα στο σενάριο, καθώς και με πλήρη παραμέληση μιας συναισθηματικής υπόστασης στις σχέσεις μεταξύ των γυναικών. Όσον’ αφορά τις ίδιες τις ηθοποιούς, πολλές έχουν αναφερθεί σε μη επαγγελματικά περιβάλλοντα, με κανένα απολύτως σεβασμό για την ιδιωτικότητά τους. Οι σεξουαλικές σκηνές λεσβιών φαίνεται πως προβάλλονται κυρίως για την ευχαρίστηση του ανδρικού κοινού, και πως δημιουργούνται βάσει του “male gaze” και του τρόπου που οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες αντιλαμβάνονται το λεσβιακό σεξ. Σημαντική είναι και η αναφορά στην γενικότερη έλλειψη διαλόγου μεταξύ των γυναικών, και στον περιορισμό της σχέσης τους σε κάτι απλώς σεξουαλικό. Εάν και το eye contact έχει τον ρομαντισμό του, μια σχέση είναι αντικειμενικά αδύνατο να καλλιεργηθεί χωρίς ουσιαστικές συζητήσεις. Φυσικά, η όλη κατάσταση δεν αποτελεί ιδιαίτερο μυστήριο, αφού οι σκηνοθέτες των περισσότερων πρότζεκτ είναι άνδρες με προφανώς ελλιπή κατανόηση της γυναικείας φύσης γενικότερα. Πέρα απο τους σκηνοθέτες, πρόβλημα αποτελεί και το γεγονός οτι οι περισσότερες ηθοποιοί που αναλαμβάνουν ρόλους λεσβιών είναι στρέιτ γυναίκες, οι οποίες σίγουρα αδυνατούν να αποθανατίσουν τους ρόλους τους όσο ρεαλιστικά θα μπορούσε μια queer γυναίκα. Εάν και πολλές ταινίες του Χόλιγουντ πλέον χρησιμοποιούν “intimacy coordinators” για την διευκόλυνση και την άνεση των ηθοποιών στην διάρκεια τέτοιων σκηνών, πολλά είναι τα περιστατικά γυναικών που μιλούν για την έλλειψη ασφάλειας και συναισθηματικής υποστήριξης στο πλατό. Το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να αναφερθώ στην ταινία «Blue is the warmest color», μια από τις πρώτες ταινίες με πρωταγωνίστριες λεσβίες. Στην συγκεκριμένη ταινία υπάρχει μια σκηνή σεξ διάρκειας 10 ολόκληρων λεπτών, η οποία, σύμφωνα με τις ηθοποιούς, χρειάστηκε 10 μέρες για να γυριστεί, χωρίς φυσικά την παρουσία κανενός intimacy coordinator ή καμίας στήριξης γενικότερα. Και οι δύο ηθοποιοί αναφέρονται σε αυτή τους την εμπειρία ως άθλια και ρεζιλευτική, μια διαδικασία όπου ο σκηνοθέτης είχε τον πλήρη έλεγχο των σωμάτων τους. Ένα ακόμα ζήτημα αποτελεί αυτό του «άσχημου τέλους» στα storylines των λεσβιών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι λεσβίες σε ταινίες και σειρές καταλήγουν να σκοτώνονται δραματικά, με τις λεσβιακές σχέσεις να έχουν σαφώς τραγικά τέλη. Εάν κάποια καταφέρει να γλιτώσει από τον θάνατο, το πιο πιθανό είναι να καταλήξει να κλέβεται με κάποιον άνδρα ή τέλος πάντων να αποχωρίζεται την σχέση της για κάποιο, συνήθως, ασαφή λόγο. Να προσθέσω πως οι σχέσεις αυτές σπάνια αντιμετωπίζονται ως σοβαρές, συνήθως αποτελούν εξωσυζυγικές σχέσεις ή απλώς μια σύντομη περιπέτεια. Το συγκεκριμένο θέμα ίσως οφείλεται σε μια συνειδητή ή μή πεποίθηση ότι οι γυναίκες αυτές δεν αξίζουν ή δεν μπορούν να έχουν ένα ευχάριστο τέλος. Συνήθως, οι λεσβίες αντιμετωπίζονται ως side characters, χωρίς ουσιαστική πλοκή και εξέλιξη χαρακτήρα. Η όλη πλοκή του ρόλου τους είναι η ίδια η σεξουαλικότητα τους, με τις γυναίκες αυτές να μην εξελίσσονται σε κανέναν άλλο τομέα της ζωής τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι χαρακτήρες μιας σειράς θα αναφερθούν σε ένα queer άτομο ως «η λεσβία» ή «ο γκέι», λες και η σεξουαλικότητα είναι το μόνο που τους χαρακτηρίζει. Οι queer γυναίκες σε όλο τον κόσμο δικαίως επιζητούν απεικόνιση που θα τους αντιπροσωπεύει πραγματικά, η οποία σαφώς θα προορίζεται για αυτές και μόνο ως κοινό. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα υπάρξει χωρίς την συμμετοχή queer ατόμων στην διαδικασία παραγωγής και χωρίς την εξάλειψη του στίγματος γύρω από τις λεσβίες και την πραγματικότητα που τις χαρακτηρίζει.
