Διεθνής Ματιά
Από σφαίρα έφυγε από την ζωή ο 31χρονος Τσάρλι Κερκ κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης στο πανεπιστήμιο Utah Valley από 22χρονο δράστη. Ο νεκρός υπήρξε εμβληματική φιγούρα της ακροδεξιάς σκηνής των ΗΠΑ και συνιδρυτής της οργάνωσης Turning point USA. Υπήρξε επίσης στενός συνεργάτης του Trump καθώς και ιδιαίτερα δημοφιλής για τις ανοιχτού τύπου λογομαχίες όπου πάντοτε πρέσβευε θέσεις συμπορευόμενες με το ακροδεξιό όνειρο των Ρεπουμπλικάνων.
Η δολοφονία του Κερκ προκάλεσε κραυγαλέες αντιδράσεις από τους οπαδούς του. Μηνύματα θλίψης και απογοήτευσης κατέκλυσαν τα μίντια, συμπεριλαμβανομένης και μίας απο τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις του Προέδρου των ΗΠΑ στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης εν ονόματι «X».Ανάμεσα στον ίδιο, οι δημοκρατικοί J.Biden, K.Harris και B.Obama εξέφρασαν πως η πολιτική βία δεν έχει καμία θέση στην Αμερική.
Βέβαια αρκετός κόσμος φάνηκε να εξεπλάγη θετικά με τον ξαφνικό θάνατο του Κερκ. Πανηγυρικές αντιδράσεις και δηλώσεις μίσους παρατηρήθηκαν σε επίπεδο σχεδόν οικουμενικό αφού με το σκεπτικό τους ένα φασιστικό φερέφωνο έφυγε από τον πλανήτη.
Πράγματι η δολοφονία αυτής της ακροδεξιάς φιγούρας μας έπιασε όλους απροετοίμαστους. Ίσως η πολυπλοκότητα των προβληματισμών μας αναφορικά με το γεγονός αδυνατεί να καλύψει το σύνολο των πτυχών του θέματος επί παντός επιστητού. Προσωπικά αντιλαμβάνομαι εις βάθος και τις δύο μεριές κάτω από ένα πρίσμα κοινωνικοπολιτικής ανάλυσης.
Όμως τίθεται ένα ζήτημα σημαντικό ως προς το ποιόν του. Αλλάζει κάτι με τον θάνατό του? Στο επίπεδο της προσωπικής του ζωής αναμφίβολα πολλά, σε πολιτικό μάλλον τίποτα απολύτως. Η σφαίρα κατάφερε να τον σκοτώσει , όμως δεν κατάφερε να εξοντώσει το «τέρας» πίσω του.
Η ατομική τρομοκρατία ως πράξη στοχεύει στην εξόντωση μιας συγκεκριμένης παρουσίας. Στη περίπτωση αυτή, ο εν λόγω δράστης, κλήθηκε να εξυπηρετήσει τη λήξη της μαζικής αγανάκτηση βάζοντας τέλος στην ζωή μιας τόσο αμφιλεγόμενης προσωπικότητας.
Η προσωποκεντρική καταδίκη δεν έχει καμία απολύτως πολιτική απήχηση. Η καμπάνια του Τραμπ θα συνεχίσει να κυριαρχεί αγέρωχη ενώ τα καταπιεστικά σχέδια του θα περνούν ανενόχλητα. Η δολοφονία του Κερκ είναι μάλιστα και μια ευκαιρία ενίσχυσης της καταστολής με στόχο να περιορίσει την έκφραση αντιμαχόμενων πεποιθήσεων από το να έχουν κοινωνικό αντίκτυπο. Να το θέσω διαφορετικά αγαπητοί αναγνώστες, δεν παίρνει μόνο τον θάνατο ενός τσιφλικά για να καλοπεράσουν οι κολίγοι.
Το ζήτημα της ανόδου της ακροδεξιάς πτέρυγας στηρίζεται σε νοητικά θεμέλια βαθιά ριζωμένα στους πρόποδες της κοινωνίας, που προφανώς αποτελούν ως ένα μεγάλο σημείο γέννημα-θρέμμα του φόβου. Η σχολή σκέψης που υποστηρίζει την καταπολέμηση του συγκεκριμένου φαινομένου με χτυπήματα απρόβλεπτης βίας βασίζεται στην παρόρμηση. Κατ’επέκταση καλλιεργείται ένας στιγμιαίος πανηγυρικός ενθουσιασμός ο οποίος δεν εξελίσσεται περαιτέρω.
Οι άνθρωποι προγραμματίζονται συνειδησιακά ανάλογα με τα κυρίαρχα συμφέροντα που προωθούνται ανά εποχές. Η γαλούχηση της νοοτροπίας , που προκύπτει σε αρχικό στάδιο από εξωγενείς παράγοντες διεισδύει σε στενότερες ομάδες επιρροής όπως η οικογένεια. Δυστυχώς, σημάδι των καιρών μας είναι η τάση των ανθρώπων να ασπάζονται τον σκοταδισμό ως “κοινό καλό”. Την κοινή γνώμη ως απαράβατο νόμο.
Ο αστικός μηχανισμός με το κράτος ως όργανο υλοποίησης των σχεδίων του διαθέτει ποικίλους τρόπους διατήρησης του άτρωτου φρουρίου του. Ο Κερκ και ο κάθε άλλος όμοιός του, θα ανασταίνεται συνεχώς και αδιάκοπα για να υπηρετήσει το φρούριο που τον κρατά ζωντανό, μέχρι να ξαναχαθεί.
Δεν υπήρξε φίλοι μου μονάχα ένας Κερκ. Ζει και βασιλεύει ολόκληρη λεγεώνα αναλώσιμων στρατιωτών. Μάλιστα κάποιοι από αυτούς τους μελλοντικούς στρατιώτες δεν έχουν γεννηθεί καν ακόμα. Θα συνεχίσουν όμως να περιφρουρούν το ιερό γυάλινο κάστρο ενώ εκείνο θα στέκει περήφανο και αρχοντικό ανά τα έτη.
Σε μια πανίσχυρη ένωση όπως οι ΗΠΑ, που με τόση ακρίβεια έχει οικοδομηθεί μια αυτοκρατορία μίσους, δε είναι δυνατόν να ανατραπεί από μια εσφαλμένα χαρακτηριζόμενη “επαναστατική” πράξη.
Ταπεινή μου γνώμη αγαπητοί μου αναγνώστες αλλά θεωρώ πως πρέπει επιτέλους να αφυπνιστούμε ως προς το ποιος αποτελεί πραγματικό πολέμιο της ανθρωπότητας. Το εργαλείο εύρεσης μας δεν θα έπρεπε να είναι ο άκρατος προσωποκεντρισμός και η ανάγκη μας να επιρρίψουμε όλα τα δύσμοιρα του άδικου ντουνιά σε έναν μόνον άνθρωπο.Το μίσος που οργιάζει και παλινδρομεί χωρίς κατάληξη.
Ας σκάψουμε βαθιά σε αυτό το άγονο έδαφος με τις παλάμες μας κόντρα στο χώμα. Ας ξεριζώσουμε τον φαρμακερό βολβό του μίσους. Αυτού του μίσους που απο γεννησιμιού μας, μας το σύστηναν ως φυσική κατάσταση. Αφυπνιστείτε και εσείς ως προς την ίδια σας την ύπαρξη. Αποτελείτε αναπόσπαστο λιθαράκι για τη γαλούχηση της κοινωνίας, της διαμόρφωσης της πολιτικής σκηνής και την ωρίμανση των τεκταινομένων.
Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρνήθηκε να αφιερώσει ενός λεπτού σιγή για τον χαμό του Κερκ, εγώ επιθυμώ να αφιερώσω μια πρόταση. Άντε δύο. Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου γαλήνη ψυχής στην σύζυγο και τα παιδιά του.
Πάντως θα ήθελα να καταθέσω ακόμη μια προσωπική παρατήρηση. Η σφαίρα που βρήκε τον λαιμό του θα μπορούσε τυχαία να αποτελέσει συμβολική πράξη. Υπό μια έννοια ο ίδιος ο Κερκ πέθανε με έναν τρόπο που υποστήριζε ακράδαντα κατά τον βίο του.
Ίσως το πως αξιολογούμε τις ζωές των άλλων σχετίζεται άρρηκτα και αντίστοιχα με το πως αξιολογούμε τη δική μας ζωή. Άλλωστε η ζωή είναι μία αλλά οι επιλέξιμοι βίοι πολλοί.
