Διεθνής Ματιά

Το Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου της Αθήνας (APFF) επιστρέφει από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 16 Νοεμβρίου 2025 ! Ετοιμαστείτε για μια δυναμική σειρά από ισχυρές παλαιστινιακές ταινίες και ντοκιμαντέρ, στην καρδιά της Αθήνας. Στόχος του Φεστιβάλ είναι η προβολή και προώθηση ταινιών και ντοκιμαντέρ Παλαιστινίων δημιουργών και με θέμα το καθεστώς παράνομης κατοχής στη Γάζα και τη Δυτική όχθη, στα πλαίσια διαφύλαξης της παλαιστινιακής κουλτούρας και της στήριξης της αντίστασης του Παλαιστινιακού λαού.Θα έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε πολλές ταινίες στις αίθουσες Τριανόν, Studio, Newman Cinema, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Ταινιοθήκη της Ελλάδος και το Onassis Air. Το Φεστιβάλ ξεκινάει με την προβολή στο Τριανόν “The Voice of Hind Rajab”, της ταινίας που δέχτηκε το σπουδαιότερο standing ovation στην ιστορία του Φεστιβάλ Βενετίας. Ένα ντοκιμαντέρ που έχει αποκτήσει συμβολική διάσταση καθώς η σκηνοθέτις Kaouther Ben Hania αποτύπωσε την στιγμή που η 6χρονη Hind Rajab, εγκλωβισμένη σε ένα αυτοκίνητο που δεχόταν πυρά κάλεσε για βοήθεια, τα τελευταία λεπτά πριν δολοφονηθεί. Οι ηχογραφήσεις της μικρής που χρησιμοποιούνται στο ντοκιμαντέρ είναι οι αληθινές λίγο πριν χάσει τη ζωή της. Θα παρακολουθήσουμε επίσης το “To a Land Unknown”, την ιστορία δύο Παλαιστινίων προσφύγων στην Αθήνα και του καθημερινού αγώνα τους εδώ. Αξιοσημείωτο είναι και το ντοκιμαντέρ “Gaza Calling”, σκηνοθετημένο το 2012 που μας παρουσιάζει μια οικογένεια που ζει διασπασμένη ανάμεσα στη Δυτική όχθη και τη Γάζα, και τον επί ετών αγώνα τους να ενωθούν και να δουν ο ένας τον άλλον, πράγμα εξαιρετικά περίπλοκο λόγω των αυστηρών ελέγχων διαβατηρίων και των λοιπών περιορισμών, μας θυμίζει την εξαιρετική ταινία «200 Μέτρα» του Ameen Nayfeh, την οποία παρακολουθήσαμε πέρσι στο Φεστιβάλ. Είναι εξέχουσας σημασίας να τονίζεται η υπέρτατη δυσκολία των φυσικών μετακινήσεων των Παλαιστινίων εντός της πατρίδας τους ακόμα και πριν την 7η Οκτωβρίου, δυσκολίες που δεν μπορούμε καν να συλλάβουμε νοητικά και που χώριζαν ολόκληρες οικογένειες, μας κάνει να καταλάβουμε ότι ακόμα και μια εγγύς απόσταση σε μια κατεχόμενη και ελεγχόμενη από ξένες δυνάμεις ζώνη μπορεί να μην είναι εγγύς στην πραγματικότητα. Άξιο αναφοράς ανάμεσα στις προβολές είναι και το “A Fidai Film” του Kamal Jafari, πειραματικό και αρκετά αντισυμβατικό ντοκιμαντέρ που επιχειρεί να φέρει στην επιφάνεια τη λεηλασία του «Παλαιστινιακού Ερευνητικού Κέντρο» κατά τη διάρκεια της Ισραηλινής εισβολής στον Λίβανο το 1982 και το κάψιμο όλου του αρχείου. Το ντοκιμαντέρ θίγει το ζήτημα του συλλογικού τραύματος της απώλειας της πολιτισμικής κληρονομιάς ενός λαού του οποίου εδώ και έναν αιώνα πασχίζουν να εξαφανίσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ακόμα, τo “Once Upon a Time in Gaza” και το “All that is left of you” είναι πολύ ενδιαφέρουσες αναφορές, στο πρώτο μια μικρή ένδειξη της καθημερινότητας στη Λωρίδα της Γάζας προ της 7ης Οκτωβρίου σε μια ζώνη που η παραβατικότητα είναι τρόπος επιβίωσης σε έναν τόπο όπου κάθε έννοια κράτους είναι ακρωτηριασμένη από τον δυτικό κόσμο και στο δεύτερο το ζήτημα του διαγενακού τραύματος, όπου βλέπουμε τρεις γενιές της ίδιας οικογένειας να βιώνουν τις συνέπειες του εκτοπισμού. Τέλος, δεν θα γινόταν να μην αναφερθούμε στο «Πάρε την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα», το ντοκιμαντέρ για τη ζωή στη Γάζα από τη σκοπιά της νεαρής φωτορεπόρτερ Fatma Hassouna, η οποία σκοτώθηκε σε ισραηλινή επίθεση στις 16 Απριλίου 2025, μαζί με μέλη της οικογένειάς της, μόλις μια μέρα μετά την επίσημη επιλογή της ταινίας στο φεστιβάλ Καννών. Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ είναι η φράση που έλεγε στον εαυτό της για να βρει κουράγιο να βγει από το σπίτι της, και το έργο αφορά την καθημερινή αποτύπωση της κόλασης που βίωνε στο ανοιχτό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο οποίο έχει μετατραπεί η Γάζα.Οι παραπάνω είναι προφανώς μερικές από τις ταινίες και τα ντοκιμαντέρ που επιλέξαμε να αναφέρουμε, κατά τ ’άλλα καθεμιά από τις δουλειές που θα προβληθούν κουβαλάει τη δική της ιστορία και τον δικό της πόνο και αξίζει την παρουσία μας. Δεν είναι ένα Φεστιβάλ ψυχαγωγίας αλλά ένα φεστιβάλ αλληλεγγύης, εκπαίδευσης και ενημέρωσης. Μια υπενθύμιση ότι η σωστή ατομική και συλλογική στάση είναι πάντα στο πλευρό των λαών, στο πλευρό των αδύναμων, στο πλευρό των ανθρώπων που βιώνουν καθεστώς αποικιοκρατίας και έχουν κάθε δικαίωμα αντίστασης σε αυτήν την καταπάτηση. From the River to the Sea Palestine will be Free!!!!