Η ανέχεια δεν αποτελεί μονάχα κατάσταση που επηρεάζει το μέγεθος του πλούτου μιας χώρας. Η ανέχεια απειλεί σημαντικά τον πλούτο του πνεύματος, ο οποίος δεν μετριέται σε προγράμματα και αριθμούς. Σαν θανατηφόρα επιδημία παρατηρείται παγκοσμίως η μαζική στροφή των ανθρώπων στο πλευρό της “αντί-διανόησης”, σχηματίζοντας ένα κίνημα ζωντανών νεκρών που αποστρέφονται το “φως” της γνώσης.
Η τάση της “αντί-διανόησης” (anti-intellectualism), που με περίσσιο θράσος επανεμφανίζεται στη σφαίρα της ανθρωπότητας, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου απεριόριστα σκοταδιστικής. Κατά συνέπεια, προειδοποιεί για την επανάληψη ενός νέου νοητικού μεσαίωνα.
«Σιγά δεν είναι τόσο βαθύ» λέει επιδεικτικά ο άνθρωπος που δεν έχει ιδέα πως του έχουν περάσει ένα μαντίλι γύρω απτά μάτια και μια θηλιά γύρω απ’τον λαιμό.
Όταν ο άνθρωπος αρνείται την γνώση , αρνείται την εξέλιξη. Η ανθρωπότητα παρουσιάζει μια εξελικτική πορεία, η οποία ανα διαστήματα παλινδρομεί και χάνει την δυναμική της. Αυτό δεν αποτελεί συμπτωματικό γεγονός.
Παρατηρούμε στην ιστορία διάφορες μορφές συμπεριφορών που συμπίπτουν πάλι με τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου κινήματος. Το κυνήγι μαγισσών με το οποίο χιλιάδες γυναίκες καταδικάστηκαν σε άδικο θάνατο. Μπροστά πάντοτε η γνωστή πρόφαση της θρησκευτικής ανυπακοής. Η ιστορική ανάκριση του Γαλιλαίου που κατέληξε με την αθώωση του ύστερα από όρκο να μην προωθήσει την «Ηλιοκεντρική» θεωρία προφορικά ή γραπτά. Κάπου εδώ θα μπορούσαμε εύλογα να αναφέρουμε πως η θρησκεία αποτελεί αναμφίβολα όργανο ενίσχυσης αυτής της καταστροφικής τάσης.
Εξετάζοντας κάτω από την επιφάνεια το κίνημα της αντι-διανόησης εργαλειοποιείται για την επίτευξη πολιτικών συμφερόντων. Πώς αλλιώς άλλωστε θα επικρατήσει «νεκρική» σιγή όσο μερικοί επιθυμούν να καταστρέψουν την ανθρωπότητα με την ησυχία τους; Φανερό αποτέλεσμα και τεκμήριο της παραπάνω δήλωσης : Η άνοδος της Ακροδεξιάς παγκοσμίως. Αυτή η καμπύλη αύξησης που ανθίζει πάνω στο κλίμα του φόβου και της αβεβαιότητας. Αυτής που ανθίζει πάνω στα ιστορικά κενά. Τα κενά γνώσης που εσκεμμένα αφήνονται κενά ώστε να γεμίσουν με άνανδρο σκοτάδι. Ο ίδιος ο πρίγκιπας του ερέβους , ο γνωστός σε όλους Χιτλερ, διατύπωσε πως η καθολική εκπαίδευση αποτελεί το πιο διαβρωτικό δηλητήριο που έχει επινοήσει ο φιλελευθερισμός. Πάντως , εγώ θα επισημάνω φιλικά πως η εκπαίδευση αποτελεί όπλο παντοδύναμο του οποίου τα αποτελέσματα εξαρτώνται από το ποιος το κρατάει και σε ποιον στοχεύει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει να κάνει περισσότερο με το ποιος κρατάει τη γνώση και με ποιους επιλέγει να μην την μοιράζεται. Όσο δε μοιράζεσαι το φως γεμίζεις με σκοτάδι.
Οπως προανέφερα η θρησκεία έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά ως όργανο ενίσχυσης αυτής της τάσης. Συμπληρωματικά θα τολμήσω να πω και ως όργανο εξυπηρέτησης της διαδικασίας εξάπλωσης αυτού του ιού. Κράτος και εκκλησία είναι το ίδιο κακόφημο μαγαζί. Παλαιότερα σε τιμή ευκαιρίας μπορούσε κανείς να έχει στην κατοχή του «αληθινό» κομμάτι ξύλου από τον σταυρό του Ιησού. Τώρα έχουμε άλλα θεόσταλτα σουβενίρ , όπως χειρόγραφες επιστολές, κεραλοιφές και μαγικά ματζούνια.
Διεισδύοντας περαιτέρω στο κοινωνικό εποικοδόμημα, στα ΜΜΕ κυριαρχούν φανταχτερά ανθρωποειδή που ενδυναμώνουν τα αντι-διανοητικά αισθήματα. Νεάντερταλ με ακριβά αμάξια και μια φαινομενική επιτυχία στο αντίθετο φύλο κάνουν λόγο περί θριάμβου , δύναμης και χλιδής.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα (προς αποφυγή σε κάθε περίπτωση) ο A.Tate, αυτοαποκαλούμενος «Top G», ο οποίος με τις άφοβα μισογυνιστικες του δηλώσεις και αμέτρητες αναρτήσεις περί κατάκτησης της επιτυχίας δημιούργησε την δική του σχολή πιστών ακολούθων. Σε άλλα λόγια, κατάφερε να φυτέψει τα σπόρια της αμπελοφιλοσοφίας του σε αγόρια κυρίως προεφηβικων ηλικιών, ως αποτέλεσμα γαλουχώντας μια ολόκληρη γενιά με τις κενές διδαχές του.
Η Ε. Βιτάλη στο τραγούδι της «Η Κιβωτός» (από τα προσωπικά μου αγαπημένα) είχε θέσει πολύ εύστοχα : «Μαρία με τα κίτρινα με βάση τα δεδομένα εδώ ο κόσμος καίγεται και εσύ το παίζεις γκόμενα».
Παράγωγο του κινήματος αυτού είναι και η αντίστοιχη αντίληψη πως η γνώση χάνει την χρησιμότητα της όταν σταματά να αποσκοπεί σε κάποιο πρακτικό ζήτημα ή στο κέρδος. Αυτό επίσης μπορεί να παρατηρηθεί στην υποτίμηση της αξίας των θεωρητικών επιστημών σε ευρύτερο επίπεδο. Στην όλο και λιγότερη διατήρηση συνηθειών όπως η ανάγνωση ενός βιβλίου.
Εμφανώς για ένα σύστημα που διαθέτει ως πυρήνα λειτουργίας του το κέρδος και την ίδια τη λαιμαργία για αυτό, είναι απολύτως λογικό τέτοιες αντιλήψεις να ενσωματώνονται στην κοινή νόηση.
Παράλληλα ξεχνάμε πως είμαστε πνεύματα με σώμα και όχι σώματα με πνεύμα.
Αν κάποιος στον κύκλο σας παρουσιάσει επιθετικότητα προς τη γνώση συνιστώ να του προσφέρετε άμεσα το αντίδοτο της διανόησης. Ο ιός είναι ύπουλος αλλά τα συμπτώματά του ευδιάκριτα.
Τέλος να προσθέσω πως για όσους δεν το έχουν πάρει ακόμα χαμπάρι, για μια ασήμαντη μειονότητα αποτελούμε αριθμούς. Δεν θα τονίσω το αυτονόητο αλλά θα πω πως και έστω σαν αριθμοί , προσπαθήστε να μην είστε μηδενικά.
