Μπήκε ο Οκτώβριος και ξεκίνησαν τα κρύα, τα τζάκια πήραν μπρός και τα πολύχρωμα κασκόλ βγήκαν από τις ντουλάπες. Η εποχή της μεταβατικότητας ήρθε, αλλά ξέχασε άλλους πίσω. Με το ανυπόφορο κρύο της μεσογείου, άνθρωποι, γέροι και μικρά παιδιά παγώνουν στα έγκατα της μεσογείου, και χάνουν την ζωή τους κάτω από την ελπίδα της καλύτερης ζωής. Πολλές Ιθάκες για πολλούς Οδυσσείς που δεν έφτασαν ποτέ στην αγαπημένη τους «νέα πατρίδα». Ένα άλλο φθινόπωρο σε αυτό το ΑφιερωσέΤο εμφανίζεται, «Το ματωμένο Φθινόπωρο» της προσφυγιάς.
Ο πίνακας του Κλοντ Μονέ «impression, Sunrise» Αποδίδει ένα μελαγχολικό αλλά πανέμορφο ηλιοβασίλεμα και από δίπλα μία βάρκα, ένα καράβι της φυγής , το οποίο ψάχνει την δικιά του Ιθάκη.
Η επιλογή της μουσικής ήταν εύκολη: Ένα τραγούδι του 2024 σε κείμενο της Μάρθας Φριτζήλα, μουσική του Μιχάλη Καλογεράκη και ερμηνεία της Μάρθρας Φριντζήλας, του Παντελή Καλογεράκη και τησ Carol Sansour, το «Τραγούδι Πρώτο».
Απόσπασμα από ποίημα του Μαχμούτ Νταρουίς «Να σκέφτεσαι τους άλλους» ο οποίος θεωρείται εθνικός ποιητής της Παλαιστίνης και ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Άραβες ποιητές.
Να σκέφτεσαι τους άλλους
Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου,
να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.
‘Όταν πολέμους ξεκινάς,
να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη.
Όταν πληρώνεις το νερό,
να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν
να τους θηλάσουν.
Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου,
να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα.
Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς,
να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν.
Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν.
Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους τους άλλους,
στον εαυτό σου γύρισε και πες:
«Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».
