Με αφορμή την πρόκριση της νέας ταινίας του Γίωργου Λάνθιμου με τίτλο “Bugonia” στο διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ Βενετίας για το 2025, ακολουθώντας τα θριαμβευτικά, όπως αποδείχθηκαν, βήματα του “Poor Things” το 2023, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ότι το λανθιμικό σινεμά ήρθε για να κάνει για άλλη μια φορά αισθητή την παρουσία του και είναι πιο σύγχρονο από ποτέ.
Ο Γιώργος Λάνθιμος ξεκινώντας με την «Κινέττα» του το 2005, προκαλώντας το πρώτο σοκ με τον «Κυνόδοντα» το 2009, ανοίγοντας τα καλλιτεχνικά του φτερά με τον «Αστακό» και πολλές άλλες δημιουργίες και παγιώνοντας πλήρως το καλλιτεχνικό του μεγαλείο με το “Poor Things” καταφέρνει να διαγράψει τα όρια μεταξύ αλληγορίας και ρεαλισμού. Οι ταινίες του είναι η απόδειξη ότι ένα σενάριο που μοιάζει δυστοπικό, απόκοσμο, αλλόκοτο και φουτουριστικό μπορεί να είναι απείρως κοντά στην πραγματικότητα βιώνουμε. Ο Λάνθιμος, με ξεκάθαρες επιρροές από τον μινιμαλιστικό, αφαιρετικό κινηματογράφο του Michelangelo Antonioni, του Robert Bresson, ακόμα και στοιχεία από τον πολιτικοκοινωνικό κινηματογράφο του Godard και μοντερνιστικά Μπρεχτικά στοιχεία που αποδομούν την κλασσική αφηγηματική λογική, καταφέρνει να μας να μας κάνει να νιώσουμε άβολα, αμήχανα, μόνοι και εκτεθειμένοι μα και σαφώς ταυτισμένοι με τους weird but real κόσμους του. Λάτρης των σκηνοθετών του Dogma 95 Lars von Trier και Thomas Vinterberg αλλά φυσικά και του Michael Haneke καταφέρνει να μας σοκάρει αλλά και να μας μαγνητίσει με έμμεση ή άμεση βία που όμως κατά κάποιον τρόπο είναι πάντα παρούσα στη ζωή μας. Η συναισθηματική απονέκρωση του σύγχρονου ανθρώπου μέσα από τις μηχανικές και κοφτές κινήσεις στην υποκριτική των ηθοποιών του, η προφανώς άνιση σχέση εξουσίας μεταξύ των φύλων, οι κοινωνικές προσδοκίες για τις ερωτικές σχέσεις, η επιστροφή του ατόμου στα ζωώδη ένστικτά του, οι έννοιες της θυσίας και της ανούσιας θρησκευτικής ενοχής, η ματαιότητα της ύπαρξης, η εξάρτηση του σύγχρονου ατόμου από το χρήμα, την εργασία, τον καταναλωτισμό, η καταπίεση που οδηγεί σε βία, όλα δωσμένα μέσα από τον φακό του Γιώργου Λάνθιμου, πάντα σαν ένα
παράξενο παραμύθι για ενήλικες με μια δόση σάτιρας και κριτικής. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που σε μια εποχή κοινωνικών ανισοτήτων που όλο διογκώνονται, απουσία συναισθηματικής νοημοσύνης, έξαρση κοινωνικής αποξένωσης, βίας και αναζήτησης μιας διαφυγής που δεν είναι εφικτή, ο λανθιμικός κινηματογράφος είναι εδώ για να μας ξεμπροστιάσει σαν κοινωνία και, ίσως κάποτε, να αηδιάσουμε πραγματικά και να πάρουμε θέση.
Η “Bugonia” αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αίθουσες τον Νοέμβριο, αποτελεί ένα remake του κορεάτικης παραγωγής sci-fi “Save the Green Planet” (2003), και αφορά δύο «αλλόκοτους» λανθιμικούς χαρακτήρες που απαγάγουν την CEO μιας μεγάλης
πολυεθνικής εταιρείας θεωρώντας την υπεύθυνη για όλα τα δεινά του πλανήτη. Αναμένουμε να δούμε ξανά τις αίθουσες γεμάτες και το όνομα ενός σύγχρονου ανεπανάληπτου Έλληνα σκηνοθέτη να ακούγεται και να θριαμβεύει στα διεθνή φεστιβάλ,
ακόμα κι αν η επίτιμη Υπουργός Πολιτισμού μας δεν πάει να δει την ταινία, καθώς θεωρεί το περιεχόμενό της απρεπές για γυρίσματα στην Ακρόπολη, την ίδια στιγμή που τα μνημεία βεβηλώνονται από χιλιάδες τουρίστες καθημερινά. Με ή χωρίς Ακρόπολη, Ο Γιώργος Λάνθιμος πάει Βενετία και ελπίζουμε και Όσκαρ!
